Thursday, February 2, 2017

.ശത്രുവായിവന്നു ഗുരുവായിപോയി

 ശത്രുവായിവന്നു ഗുരുവായിപോയി

ഖലീൽശംറാസ്  .

ആ മനുഷ്യൻ മറ്റൊരാളെ കാണിക്കാൻവേണ്ടി വന്നതാണ്. ഇളം പച്ച നിറത്തിലുള്ള വസ്ത്രമണിഞ് വന്ന ആ മനുഷ്യന്റെ മുഖത്ത്
ആദ്യ ദൃഷ്ടിയിൽതന്നെ എന്നോടുള്ള അസംതൃപ്തി വ്യക്തമായിരുന്നു. ആ ഒരു ആദ്യ കാഴ്ചയിൽതന്നെ അദ്ദേഹം എന്തെങ്കിലും ഒരു പോരായ്മകണ്ടെത്തുമെന്നും അതിന്റെ പേരിൽ
ഒരു കലഹരംഗം സൃഷ്ടിക്കുമെന്നതും വ്യക്തമായിരുന്നു.
      പരിശോധനാസമയം രാത്രിയാണ്. വീട്ടിലെ ഇണയുമായുള്ള പതിവു മുറകൾ കഴിഞ്ഞു വന്നതിന്റെ മാനസികാസ്വസ്ഥതകൾ ബാക്കിയായി കിടകുന്നത്കൊണ്ട് എന്റെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. ആ അസ്വസ്ഥയുടെ പൊടിപടലങ്ങളിലൂടെ ആ മനുഷ്യന്റെ ചിത്രം മോശമായി ഞാൻതന്നെ ചിത്രീകരിച്ചതായിരുന്നോ. അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നിലും സംതൃപ്തനാവാതെ എല്ലാത്തിലും കുറ്റംകണ്ടെത്തുന്ന ഒരു  ഡിറ്റക്റ്റീവ് ആണോ അയാൾ.
        മാറാത്ത ചുമയുമായിവന്ന രോഗിയേയും കൊണ്ടാണ് അയാൾ വന്നത്.ഒന്നാവി പിടിക്കാൻ
ഓർഡർ കൊടുത്തു. അയാളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്
ആവികൊടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ മറുവശത്ത്
അദ്ദേഹം പരിശോധിച്ച ഡോക്ടറോടുള്ള അതൃപ്തി ദേശ്യഭാവത്തിൽ പ്രകടമാക്കികൊണ്ടിരുന്നു.
      അയാളെന്തിനാസംതൃപ്തി കാണിച്ചുവെന്നെനിക്കറിയേണ്ട. ഒരു പക്ഷെ ആ മനുഷ്യനെ ഇനിയൊരിക്കൽ പോലും ഞാൻ കണ്ടില്ലെന്നുവരാം.അയാളുടെ കഥ തുടരുന്നതിന് ഇനിയൊരു പ്രസക്തിയുമില്ല. ആ കഥക്ക്  സാക്ഷിയായ എന്റെ കഥ തുടരേണ്ടതുണ്ട്. ആ മനുഷ്യനെ ശത്രുപക്ഷത്ത് നിർത്തിയാൽ
എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു കറുത്ത പുള്ളിയായി അയാൾ എന്നും എന്റെ കേന്ദ്ര ബിന്ദുവാകും. പക്ഷെ അയാളിൽ നിന്നും എനിക്ക് നല്ല മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താൻ വേണ്ടി പാഠങ്ങൾ പഠിക്കാം. അങ്ങിനെ പഠിച്ചാൽ ആ മനുഷ്യനെ എന്റെ ഗുരുതുല്യനാക്കാം.
      അവസാനം ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. അയാളിൽ നിന്നും ലഭിച്ച ഈ വൈകാരിക പ്രകടനത്തെ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താനുള്ള അവലോകനമാക്കി മാറ്റാം. അയാളിൽനിന്നുമുണ്ടായ മോശംപ്രതികരണത്തിനു കാരണം സ്വയം ഏറ്റെടുക്കാം. ആ പാവം മനുഷ്യന് നന്ദി പറയാം.