Thursday, October 3, 2013

ഒന്നിക്കപെട്ട മനസ്സും അകറ്റപെട്ട ശരീരവും khaleelshamras


മയ്യത്ത്കട്ടിലിലേറ്റി അവൻറെ മ്രതദേഹം
പള്ളികാട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവുകയാണ് .
ഉള്ളിലെ കണ്ണീരടക്കിപിടിച്ച്
മൌനത്തിന്റെ ചുണ്ടുകളിലൂടെ
അവനു വേണ്ടിയുള്ള പ്രാർതഥനകൾ
എങ്ങും കേൾക്കാം .
അവൻറെ വിയോഗം കൊണ്ടുണ്ടായ
വിടവ് നികത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ അവരുടെയൊക്കെ
ആത്മാവിൽ ഇതിനകം തുടങ്ങിയപോലെ തോനി .
പക്ഷെ ഒരാൾ മാത്രം ഇങ്ങകലെ
സ്വൊന്തം ഏകാന്തതയിൽ
തേങ്ങി കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു .
കരച്ചിലിന്റെ കാരണങ്ങൾ ഭോധിപ്പിക്കാൻ ഒരാളില്ലാതെ
സ്വൊന്തം മൌനത്തിനു മുമ്പിൽ
അവൾ അവനായി സമർപ്പിച്ച സ്വൊപ്നങ്ങളൊക്കെ ഇറക്കിവെച്ചു .
മരണത്തിനു തൊട്ടു മുമ്പും അതുവരെയും
അവന്റെ ചിന്തകൾ ,സ്വോപ്നങ്ങൾ ഒക്കെ
നിത്യം പാടിയതും സംസാരിച്ചതും അവളോടായിരുന്നു .
അവർക്കിടയിലെ ഇഷ്ടം അവരിരുവരും
ലോകത്തിനുമുമ്പിൽ മറച്ചുവെച്ചു .
കാരണം മനുഷ്യൻ
അവർക്കിടയിൽ ഒരു വേലികെട്ടുതീർത്തിരുന്നു
സമ്പത്തിന്റെയും ,ജാതിയുടേയും പ്രായത്തിന്റേയും
ഒക്കെ വേലിക്കെട്ടുകൾ തകർത്ത്
പുറത്തിറങ്ങുമ്പോഴേക്കും
അവരുടെ പ്രണയം
ഒരു തീ നാളമായി
ബന്തങ്ങളിലേക്കും സാമൂഹ്യ ഐക്യത്തിലേക്കും
വ്യാപിച്ച്
അതിന്റെ  സമാധാനം തകർക്കുമെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നു .
അതുകൊണ്ട് അവർ പ്രണയം മറച്ചു വെച്ചു .
ഇന്ന് അവൻ ഇനി കാണാനുള്ള സ്വൊപ്നങ്ങൾ ഭാക്കിയാക്കി
യാത്രയാവുമ്പോൾ
അവൾ പറയുന്നു .
ഒരു ഭൂഗമ്പം ഒഴിവായി .
ഞങ്ങളുടെ മനസ്സുകളെ കൂട്ടിയിണക്കപെട്ടു ആരുമറിയാതെ
ശരീരങ്ങളെ ഒരിക്കലും കൂട്ടിയിണക്കാതെ അകറ്റപെടുകയും ചെയ്തു .
പക്ഷെ ശവകുടീരത്തിനരികിൽ അവൻ ഇട്ടേച്ചുപോയ
സ്വോപ്നങ്ങൾ അവൾ സ്വൊന്തം ഓർമയുടെ
കൊട്ടയിൽ ശേഘരിച്ചു .